2 weeks ago
9
ARTICLE AD BOX
ପୁରୀ: ରତ୍ନବେଦି ଛାଡ଼ି ଜନ୍ମବେଦି ଅଭିମୁଖେ ଆସିଛନ୍ତି ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ବିଗ୍ରହ। ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରର ଲୀଳାଖେଳାକୁ କିଛି ସମୟ ବିରତି ଦେଇ ଗୁଣ୍ଡିଚାରେ ରଚିଛନ୍ତି ଲୀଳାଖେଳା। ଜନ୍ମବେଦିରେ ବିରାଜିବା ପୂର୍ବରୁ ରଥାରୂଢ଼ ରହି ଭକ୍ତଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଇଛନ୍ତି। ଗତକାଲି ରଥ ବେଶି ବାଟ ଗଡ଼ି ନଥିଲା। ଏହି ଖବର ଭକ୍ତଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ଯାଇଥିଲା। ଗୁଣ୍ଡିଚାଯାତ୍ରାରେ ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତକୁ ସଂଦର୍ଶନ କରିପାରି ନଥିବା ଭକ୍ତ ଆଜି ଛୁଟି ଆସିଥିଲେ। ଆବାଳ ବୃଦ୍ଧ ବନିତା ରଥ ଟାଣିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ନେତ୍ରରେ ଚାହିଁ ବସିଥିଲେ। ୪ ଘଣ୍ଟା ୫ ମିନିଟ୍ ମଧ୍ୟରେ ତିନିରଥ ଶରଧାବାଲିରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ଲାଗିଛି ଗହଳି ଚହଳି। ସକାଳ ୯ଟା ୪୦ରୁ ଗଡ଼ିଥିଲା ତାଳଧ୍ବଜ। ପରେ ଅନ୍ୟ ରଥ ଗଡ଼ିଥିଲା। ୨ଟା ୪୫ ସୁଦ୍ଧା ସମସ୍ତ ରଥ ଗୁଣ୍ଡିଚା ଚକଡ଼ାରେ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଛୁଟିଥିଲା ସ୍ଥାନୀୟ ବାସିନ୍ଦାଙ୍କ ସୁଅ। ଆଜି ମହାପ୍ରଭୁ ଗୁଣ୍ଡିଚା ଚକଡ଼ାରେ ପହଞ୍ଚିଥିବାରୁ ରାତି ଯାକ ରଥରେ ରହିଛନ୍ତି। ତେଣୁ ରଥାରୂଢ଼ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଗୁଣ୍ଡିଚାବାଡ଼ିରେ ଦେଖିବା ପାଇଁ ଦୂରଦୂରାନ୍ତରରୁ ରାତିତମାମ ଭକ୍ତଙ୍କ ସୁଅ ଛୁଟିଛି।
Education: ୩୨ ଜଣ ମେଧାବୀ ଛାତ୍ରଛାତ୍ରୀଙ୍କୁ ପ୍ରଦାନ କରାଯିବ ୬୧ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ପଦକ
ରଥ ପହଞ୍ଚିବା କ୍ଷଣି ଉଚ୍ଛ୍ବସିତ ଭକ୍ତ ତାଳି ମାରି-ଗୁହାରିଆ ପଡ଼ି ଶରଧାବାଲିରେ ଲୋଟି ଯାଇଥିଲେ। ଭକ୍ତଙ୍କୁ ସୁବିଧା ଦେବା ଲାଗି ବିଭିନ୍ନ ସଂଗଠନ ପାଣି ସହ ଖାଦ୍ୟ ବିତରଣ କରି ଭକ୍ତଙ୍କ ତୃଷ୍ଣା ସହ ଭୋକ ମେଣ୍ଟାଇଥିଲେ। ବିଶେଷକରି ରଥଯାତ୍ରା ଦିନ ଏଭଳି ସୁବିଧା ଯୋଗାଇ ଦେଉଥିଲେ ହେଁ ଏଥର ବହୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଦ୍ବିତୀୟ ଦିନ ମଧ୍ୟ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ନିରବଚ୍ଛିନ୍ନ ସେବା ଯୋଗାଇ ଦେଇଛନ୍ତି। ବିଦେଶରୁ ବି ଆଜି ଭକ୍ତଙ୍କ ଭିଡ଼ ଛୁଟିଛି। ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ କେବଳ ହିନ୍ଦୁମାନଙ୍କ ପ୍ରବେଶ ଅନୁମତି ଥିବାରୁ ରଥରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିବାର ସୁଯୋଗ ପାଆନ୍ତି ବିଦେଶୀ ତଥା ଅନ୍ୟ ଧର୍ମର ଭକ୍ତ। ତେଣୁ ଆଜି ପାବନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟ ଟିକେ ପାଇବା ପାଇଁ ଛୁଟି ଆସିଛନ୍ତି। ରଥ ଟାଣିବା ପରେ ଯେମିତି କୋଟିନିଧି ପାଇଯାଇଛନ୍ତି। ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ବାବଦରେ କେବଳ ଶୁଣିଥିଲେ ହେଁ ପ୍ରଥମ ଥର ଅନେକ ବିଦେଶୀ ଭକ୍ତ ରଥଯାତ୍ରାର ଅନୁଭବ ନେଇ ଫେରିଛନ୍ତି। ଗତକାଲି ଅପେକ୍ଷା ଆଜି ଭିଡ଼ କମ୍ ଥିବାରୁ କୌଣସି ଅଘଟଣ ଘଟିନାହିଁ। ଭକ୍ତମାନେ ମଧ୍ୟ ରଥ ଟାଣିବା ସହ ସୁରୁଖୁରୁରେ ଦର୍ଶନ କରି ଫେରିଛନ୍ତି। ବିଶେଷକରି ବିଳମ୍ବିତ ରାତିରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ପୁରୀ ଜିଲ୍ଲା ପାର୍ଶ୍ବବର୍ତ୍ତୀ ଜିଲ୍ଲାର ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଆଗମନ ବଢ଼ିଥିଲା। ପାଗ ଭଲ ଥିବାରୁ ରଥାରୂଢ଼ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ କରିବା ସହ ମେଳା ବୁଲିବାକୁ ବି ଲୋକଙ୍କ ଆଗମନ ବଢ଼ିଛି। ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିର ନିକଟରୁ ବଡ଼ଶଙ୍ଖ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ବ ଷ୍ଟଲ୍ରେ ମଧ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ସମାଗମ ହୋଇଛି।
ପୂର୍ବ ଐଶାନ୍ୟ କୋଣରେ ଗୁଣ୍ଡିଚା ବାଡ଼ି
ପୁରୀ: ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ବିଗ୍ରହ ରଥରେ ଆସି ଗୁଣ୍ଡିଚା ବାଡ଼ିରେ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି। ପହଣ୍ଡି ହୋଇ ଗୁଣ୍ଡିଚା ଘର ଆଡ଼ପମଣ୍ଡପରେ ବିଜେ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛନ୍ତି। ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପ୍ରୀତିପଦ ସ୍ଥାନ। ତେବେ ଏହାର ନିର୍ମାଣଶୈଳୀ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରଠାରୁ ଭିନ୍ନ। ଶ୍ରୀମନ୍ଦିର ସିଂହଦ୍ବାରଠାରୁ ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିରର ଦୂରତା ୩ କିଲୋମିଟର। ବଡ଼ଦାଣ୍ଡର ସୀମାରେ ଗୁଣ୍ଡିଚାଘରର ଅବସ୍ଥିତି। ପ୍ରାଚୀନ ଲେଖକଙ୍କ ଲିଖିତ ରେକର୍ଡ ମୁତାବକ, ସିଂହଦ୍ବାରଠାରୁ ଦେଢ଼ମାଇଲ ଦୂରରେ ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିର ସ୍ଥିତ। ଏହି ମନ୍ଦିରଟି ପୂର୍ବ ଐଶାନ୍ୟ କୋଣରେ ରହିଛି। ପୀଢ଼ ନିର୍ମାଣ ଶୈଳୀରେ ମନ୍ଦିର ନିର୍ମିତ ହୋଇଛି। ମନ୍ଦିରର ଉଚ୍ଚତା ୭୫ ଫୁଟ। ଭାଗୀରଥି ମହାପାତ୍ରଙ୍କ ରଚିତ ‘ରତ୍ନକୋଷ ବା ବୃହତ୍ ବିବିଧ ସଂଗ୍ରହ’ ପୁସ୍ତକର ଉଲ୍ଲେଖ ପ୍ରକାରେ ଗୁଣ୍ଡିଚାଘର ବେଢ଼ାର ଲମ୍ବ ୪୩୦ ଫୁଟ ଓ ଓସାର ୩୨୦ ଫୁଟ। ଏହାର ଚତୁଃପାର୍ଶ୍ବରେ ୨୦ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ୫ ଫୁଟ ଦୁଇ ଇଞ୍ଚର ବହଳ ପ୍ରାଚୀର ରହିଛି। ଗୁଣ୍ଡିଚାମନ୍ଦିର ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ମଣ୍ଡପ ତଥା ରତ୍ନବେଦିଟି ୪ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚ ଓ ୧୯ ଫୁଟ ଲମ୍ବା। ରଥରୁ ଅବତରଣ ହେବା ପରେ ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ବିଗ୍ରହ ଏହା ଉପରେ ବିଜେ କରିଥାଆନ୍ତି। ଚୈତନ୍ୟ ଚରିତାମୃତ ଗ୍ରନ୍ଥରୁ ବିଦିତ ହୁଏ ଯେ ରଥଯାତ୍ରାର ଅବ୍ୟବହିତ ପୂର୍ବରୁ ଚୈତନ୍ୟ ଗୁଣ୍ଡିଚାଘରର ଗମ୍ଭୀରା, ଭିତର ଓ ବେଢ଼ା ଅଗଣା, ଜଗମୋହନ ଭୋଗ ମଣ୍ଡପ, ରୋଷଶାଳା, ଆଦି ତାଙ୍କ ପାର୍ଷଦମାନଙ୍କ ଦ୍ବାରା ମାର୍ଜନା ହେଉଥିଲା। ସେହି ସମୟ ବେଳକୁ ୧୫୧୦ରୁ ୧୫୨୭ ମଧ୍ୟରେ ଗୁଣ୍ଡିଚାଘରର ମନ୍ଦିର, ସିଂହାସନ ଆଦି ପଥରରେ ନିର୍ମିତ ହୋଇସାରିଥିଲା। ସେତେବେଳେ ପ୍ରତାପରୁଦ୍ର ଦେବଙ୍କ ରାଜତ୍ବ କାଳ ଚାଲିଥିଲା।
ଖେଚେଡ଼ି ଖାଇ ଆସିଥିଲେ ଏବେ ‘ରଥ କୋରା’
ପୁରୀ: ଚତୁର୍ଦ୍ଧା ବିଗ୍ରହ ରଥରେ ବିଜେ ହୋଇ ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିରରେ ପହଞ୍ଚନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେଇଦିନ ଆଡ଼ପମଣ୍ଡପ ବିଜେ କରିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ରଥଯାତ୍ରାଠାରୁ ନୀଳାଦ୍ରି ବିଜେ ମଧ୍ୟରେ ମହାପ୍ରଭୁ ପ୍ରାୟ ୫/୬ଦିନ ରଥାରୂଢ଼ ହୋଇ ରହିଥାଆନ୍ତି। ରଥ ଦିନ ଅଣସର ପିଣ୍ଡିଠାରେ କୋଠଭୋଗରେ କେବଳ ଖେଚେଡ଼ି ଓ କାନ୍ତି ସେବନ କରି ଆସିଥାନ୍ତି। ମାତ୍ର ରଥରେ ରହିବା ବେଳେ ଅନ୍ନ ଭୋଗ ହୁଏ ନାହିଁ। ଶ୍ରୀବିଗ୍ରହଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର କୋରା, ବଲ୍ଲଭ, ବିଭିନ୍ନ ଫଳ, ନଡ଼ିଆ ଆଦି ଭୋଗ ହୋଇଥାଏ। ବିଶ୍ବନାଥ ସାମନ୍ତରାଙ୍କ ଆଲେଖ୍ୟ ମୁତାବକ, କାନ୍ତିରେ ମହାପ୍ରଭୁ କାନ୍ତି ୪ ସରା, ପିଠା ୪ ସରା, ଚଣ୍ଡମାଠପୁଳି ୨୪ ମୃତି, ଟାକୁଆ ୬ ସରା, ଖେଚେଡ଼ି, ଭଜା, ଶାଗ ଆଦି ସେବନ କରିଥାଆନ୍ତି। ପୂର୍ବରୁ ରଥ ଉପରେ ସକାଳ ଧୂପ, ମଧ୍ୟାହ୍ନ ଧୂପ, ସନ୍ଧ୍ୟା ଧୂପ ପରେ ନିସଙ୍ଖୁଡ଼ି ପିଠାମାନ ଭୋଗ କରାଯାଉଥିଲା। କୌଣସି କାରଣବଶତଃ ଏହା ୧୯୩୦ ମସିହାରୁ ବନ୍ଦ ହୋଇଛି। କେବଳ ରଥ କୋରା, ଖଇ, ବିଭିନ୍ନ ଫଳରେ କଦଳୀ, ସେଓ, କାକୁଡ଼ି, କମଳା, ଚାଉଳିଆ, ପଣସ, ଆମ୍ବ, ସପେଟା ଆଦି ଭୋଗ କରାଯାଉଛି। ଏହି ସମୟରେ ନଡ଼ିଆ କୋରା ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ଆକାରରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥାଏ। ନଡ଼ିଆ ଖଣ୍ଡି, ଖଣ୍ଡ ଅଳେଇଚ, ଲବଙ୍ଗ ଗୁଣ୍ଡ ଆଦିରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କୋରା ‘ରଥ କୋରା’ ନାମରେ ପରିଚିତ। ପୂର୍ବେ ବଡ଼ୁ ସୂପକାରମାନଙ୍କ ଦ୍ବାରା ଭୋଗ ଦ୍ରବ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତତ କରାଯାଇ ରଥ ଉପରେ ମଣୋହି କରାଯାଉଥିଲା। ପୂର୍ବେ ଜଗନ୍ନାଥ ବଲ୍ଲଭ ମଠ, ମାଜଣା ଜାଗା, ଚାଉଳିଆ ମଠ, ଦଶାବତାର ମଠରେ ଭୋଗ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଉଥିଲା। ବାମଦେବ ସଂହିତା ଓ ନୀଳାଦ୍ରି ମହୋଦୟ ଗ୍ରନ୍ଥ ସୂଚନା ମୁତାବକ, ଅତୀତରେ ଜଗନ୍ନାଥ ବଲ୍ଲଭ ମଠ ପରିସରରେ ରଥ ଉପରେ ଭୋଗ ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ ସ୍ବତନ୍ତ୍ର ଚୁଲିରେ ପିଠା ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିଲା। ମାଜଣା ଜାଗାରେ ମଧ୍ୟ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଭୋଗ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିବା ଚୁଲିର ଭଗ୍ନାବଶେଷ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା। ସେହିପରି ବାହୁଡ଼ାଯାତ୍ରାରେ ରଥ ସିଂହଦ୍ବାରଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ ବଡ଼ଛତା ମଠଠାରେ ସମସ୍ତ କୋଠ ଭୋଗ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇ ରଥ ଉପରେ ମଣୋହି କରାଯାଉଥିଲା।
Odisha: ନିଟ୍ ୟୁଜିରେ ଆଲେନ୍ ଓଡ଼ିଶାର ସଫଳତା
‘କାହିଁକି ହେଉନି ଦୁଇ ସେଟ୍ ଟାହିଆ?’
ପୁରୀ: ମହାପ୍ରଭୁ ପାହୁଣ୍ଡ ପକେଇବା କ୍ଷଣି ଦୁଇଫାଳ ହୋଇ ଖୋଲି ଯାଏ ଟାହିଆ। ପଛକୁ ଝୁଙ୍କିବା କ୍ଷଣି ବୁଜି ହୋଇ ଅନନ୍ୟ ଉଦ୍ବେଳନ ସୃଷ୍ଟି କରେ ଏହି ଟାହିଆ। ଏଥର ମହାପ୍ରଭୁ ଗୁମୁଟରୁ ବାହାରିବା ବେଳେ ହରିବୋଲ ହୁଳହୁଳିରେ ଉଚ୍ଛୁଳି ପଡ଼ିଥିଲା ସତ, କିନ୍ତୁ ଆଖି ଖୋଜୁଥିବା ଟାହିଆ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ନଥିଲା। ସତେ ଯେମିତି ଲାଗୁଥିଲା, ରାଜା ତ ଆସୁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଶିରୋଭୂଷଣ ନାହିଁ। ଏଭଳି ଅଭାବବୋଧ ସହ୍ୟ କରିବା ଭକ୍ତଙ୍କ ପକ୍ଷେ ସମ୍ଭବ ନଥିଲା। ଭକ୍ତ କହିଛନ୍ତି, ଯଦି ଗୋଟେ ଟାହିଆ ଭାଙ୍ଗି ତଳେ ପଡ଼ିଗଲା ପରେ ତାକୁ ଉଠାଇ ପୁନର୍ବାର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ଶିରରେ ଲଗାଇବାର ବିଧି ନାହିଁ ଏହା ଗ୍ରହଣ ଯୋଗ୍ୟ। ମାତ୍ର କୋଟି ଓଡ଼ିଆର ମଉଡ଼ମଣିଙ୍କ ପାଇଁ ଆଉ ଗୋଟିଏ ଅତିରିକ୍ତ ଟାହିଆ କ’ଣ ତିଆରି କରି ରଖାଯାଇ ପାରି ନଥାଆନ୍ତା? ମହାପ୍ରଭୁ ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥ ଓ ଶ୍ରୀବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଟି ଟାହିଆ ଓ ଦେବୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ପାନିଆ (ଚୂଳ) ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛି। ରାଘବ ଦାସ ମଠ ପକ୍ଷରୁ ଏହାକୁ ଯୋଗାଇ ଦିଆଯାଉଛି ସତ, କିନ୍ତୁ ଦୁଇ ସେଟ୍ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯିବ ନାହିଁ କାହିଁକି ବୋଲି ପ୍ରଶ୍ନ କରିଛନ୍ତି ହଜୁରୀ କୃଷ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ଖୁଣ୍ଟିଆ। ସେ କହିଛନ୍ତି, ଟାହିଆ ବାନ୍ଧିବାରେ ଅନଭିଜ୍ଞତା ଯୋଗୁଁ ଏଭଳି ଘଟିଲା। ଆଉ ୩ ଟାହିଆ ଥିଲେ ଏଭଳି ଅଭାବନୀୟ ଦୃଶ୍ୟ ଘଟି ନଥାନ୍ତା। ଟାହିଆ ବାନ୍ଧିବା ଦାୟିତ୍ବରେ ଯେଉଁମାନେ ଥିଲେ ତାଙ୍କର ସେଦିନର କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପର୍କରେ ତଦନ୍ତ କରାଯାଉ। ରଥଯାତ୍ରା ପରେ ଏ ସମ୍ପର୍କରେ ଆଲୋଚନା କରାଯାଇ ଦାୟିତ୍ବରେ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଦୃଢ଼ କାର୍ଯ୍ୟାନୁଷ୍ଠାନ ନିଆଯାଉ ବୋଲି ସେ କହିଛନ୍ତି। ୧୯୯୬ ନବକଳେବର ବର୍ଷଠାରୁ ଟାହିଆ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରି ଆସୁଥିବା ବସନ୍ତ ରଣାଙ୍କ କହିବା ମୁତାବକ, ଟାହିଆର ମୁଖ୍ୟ ଉପାଦାନ ହେଉଛି ବାଉଁଶ, ବେତ ଓ ପାଣି ସୋଲ। ବାଉଁଶ ପାତିଆରେ କାଠି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ। ବେତକୁ ମୋଡ଼ି ଟାହିଆକୁ ପାନପତ୍ର ଆକୃତି ଦିଆଯାଏ। ଏହି ବାଉଁଶ ପାତି କାଠିରେ ପାଣି ସୋଲରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଫୁଲ ଓ କାରୁକାର୍ଯ୍ୟ ସଂଯୋଗ ହୋଇଥାଏ। ପାଣି ସୋଲରେ ବର୍ଷା ପାଣି ପଡ଼ିଲେ ଏହା ପାଣିକୁ ଶୋଷିନିଏ। ତେଣୁ ଟାହିଆ ଭାରି ହେବା ସ୍ବାଭାବିକ। ମାତ୍ର ଏଥିପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଟାହିଆ ଶୂନ୍ୟ କରି ପହଣ୍ଡି କରାଇବା, ଜଣେ କାରିଗର ଭାବେ ମତେ ବେଶି କଷ୍ଟ ଦେଇଛି। ରାଘବ ଦାସ ମଠ ଆନୁକୂଲ୍ୟରେ ଏହି ଟାହିଆ ସେବା କାହିଁ କେଉଁ କାଳରୁ ଚାଲୁରହିଛି। ବାଉଁଶରୁ ପାତ କରାଯିବା ପରେ ବେତ, ପଟ୍ଟ, ସୂତା ଓ କଇଁଥ ଅଠା ସାହାଯ୍ୟରେ ଏହାକୁ ବନ୍ଧାଯାଏ। ଏହା ଉପରେ ସୋଲରେ ଚଉକ, ପାନପତ୍ରୀ, ତୀର, ପାଖୁଡ଼ା ଆଦି ପ୍ରସ୍ତୁତି କରାଯିବା ପରେ ଚିତ୍ରକର ଏହା ଉପରେ ରଙ୍ଗ ସ୍ପର୍ଶ ଦେଇଥାଆନ୍ତି। ଟାହିଆରେ ଆକର୍ଷଣ ସାଜୁଥିବା ରଙ୍ଗଣି ଫୁଲ ବ୍ରହ୍ମଗିରି ବଡ଼ତରାରୁ ରାଘବ ଦାସ ମଠ ପକ୍ଷରୁ ମଗାଯାଏ। ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଚୂଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଲାଗି ତୁଳସୀ, ଦୟଣା, ଦୁବ ସମେତ ଟାହିଆରେ ଖଞ୍ଜିବା ଲାଗି ଜୁଇ, ମାଳତୀ, ମଲ୍ଲୀ ଓ ପଦ୍ମର ମାଳ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରାଯାଏ। କିଛି ଫୁଲ ଭକ୍ତମାନେ ଯୋଗାଇ ଦେଉଥିବା ବେଳେ ଶ୍ରୀମନ୍ଦିରରୁ ଦୟଣା ଆସେ। ମହାପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଟାହିଆରେ ୩୭ କାଠି, ବଳଭଦ୍ରଙ୍କ ଟାହିଆରେ ୩୧ କାଠି ବ୍ୟବହୃତ ହୁଏ। ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ପାଇଁ ତ୍ରିଭୁଜ ସଦୃଶ ଟାହିଆ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ। ଏହାକୁ ପାନିଆ କୁହାଯାଏ। ତେବେ ସୁଦର୍ଶନଙ୍କ ପାଇଁ କିଆ, ଦୁବ ଓ ଫୁଲରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ଚୂଳ ଚନ୍ଦ୍ରିକା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଏ। ମହାପ୍ରଭୁ ସାତ ପାହାଚକୁ ଓହ୍ଲାଇବା ପରେ ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ମସ୍ତକରେ ଏହାକୁ ଲାଗି କରାଯାଇ ପହଣ୍ଡି କରାଯାଏ।
