3 days ago
1
ARTICLE AD BOX
ଯାଅ ଯାଅ ପାରା ଯୋଡ଼ିକ ଯେ’ଝା ପିଣ୍ଡାରେ ବସ
ହେମନ୍ତ କୁମାର ଘୋଷାଲ୍
ଚିଲିକାରେ ଚିଲିକାଏ ଜଳ ଥାଉ
ମୋର କ’ଣ ଆସେ;
ତୋ ଆଖିର ଟୋପାଏ ଲୁହରେ ପରା
ମୋ ସଂସାର ଥଳକୂଳ ନ ପାଇ, ଟଳମଳ ହୁଏ!”
ବରଗଛ ତଳେ, ଧୂ ଧୂ ଖରାବେଳଟାରେ, ହଠାତ୍ ଏ କବିତାଟା ମୋ ମସ୍ତିଷ୍କରେ ମନକୁ ମନ ମାଡ଼ିଆସିଲା ବେଳକୁ ହଠାତ୍ ମୋ ନଜର ଲମ୍ବିଯାଇଥିଲା ସାମନାକୁ; କିଛି ଦୂରକୁ...!
(କ) ଆଜିର କଥା: ହେଇ ସାମନା ଆଇସ୍କ୍ରିମ ବିକା ହେଉଥିବା ଦୋକାନ ପାଖ ଚାଳିଆ ତଳେ ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି ଭି.ଏସ୍.ଏସ୍ ମେଡିକାଲ କଲେଜର ଝିଅ ମାନୁ ଦାସ୍ ଆଉ ୟୁ.ସି ଇଞ୍ଜିନିୟରିଂ କଲେଜ, ବୁର୍ଲାର ପୁଅ ଶାଶ୍ବତ ମିଶ୍ର। ସାମନାସାମନି ହେଇ ମୁହଁକୁ ମୁହଁ ଯୋଡ଼ି, ଆଖିକୁ ଆଖି ମିଶାଇ, (ବୋଧହୁଏ ମନକୁ ମନ, ହୃତ୍ପିଣ୍ଡକୁ ହୃତ୍ପିଣ୍ଡ ମିଶେଇକି ବି...) ଠିଆ ହୋଇଛନ୍ତି ଦୁହେଁ। ହେଇ, ମାନୁ ତା’ ଡାହାଣ ହାତରେ ଶାଶ୍ବତ ମିଶ୍ରର ବାଆଁ ହାତକୁ ଛୁଇଁଦେଲା। ସତେ ଯେମିତି କହିଦେଲା, ‘ତମେ ଯେଉଁ ଲୋକନା!’ ଶାଶ୍ବତ ମିଶ୍ର ଦାନ୍ତ ପୁଳାଏ ଦେଖେଇ ପଛକୁ ଝୁକିଗଲା ଆଉ ନିଜକୁ ସମ୍ଭାଳିନେଲା। ଶାଶ୍ବତ ମିଶ୍ର ତାର ବୁଢ଼ାଆଙ୍ଗୁଠି ଓ ବିଶିଆଙ୍ଗୁଠିକୁ ଯୋଡ଼ି ମାନୁକୁ ଚାହିଁ କ’ଣ ଇସାରା କଲା। (କହୁଥିଲା ବୋଧହୁଏ- ତମ ମୁହଁଟି ଖୁବ୍ ସୁନ୍ଦର ଦିଶୁଛି!) ମାନୁ, ଦି’ ପାପୁଲିରେ ତା’ ମୁହଁଟାକୁ ଢାଙ୍କିଦେଲା! (ନଜର ଦିଅନି ମୋ ମୁହଁକୁ) ଆହାଃ କି ଦୃଶ୍ୟ! ସତେକି ସାରା ପୃଥିବୀର ନିଛାଟିଆ ଆମ୍ବତୋଟାର କୋଇଲିର କୁହୁ, ବାସ୍ନା ଫୁଲର ଲମ୍ବା ଲମ୍ବା କିଆରି, ମାଇଲ ମାଇଲ ସଫା ଆକାଶର ତୋଫା ଜହ୍ନରାତି, ଅବା ଝାଉଁବଣ ପାଖ ନିରବ ବେଳାଭୂଇଁକୁ ପିଟୁଥିବା ଅମାନିଆ ଢେଉ ଏଠି ଚାଲି ଆସିଛିକି! ମୁଁ ବିଭୋର! ମୁଁ ଶବ୍ଦହୀନ! ମୁଁ ସମ୍ମୋହିତ କି ଆଉ!
ଆହୁରି ପଢ଼ନ୍ତୁ- Home tips: ବର୍ଷାଦିନେ କେମିତି ଓଦା ହେବ ନାହିଁ ଲୁଣ, ଜାଣନ୍ତୁ ଏସବୁ ଘରୋଇ ଟିପ୍ସ
(ଖ) ଆସନ୍ତାକାଲିର କଥା: ଏମାନେ ଏମିତି କୁଲୁକୁଲୁ ହଉଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ମୁଁ ସେମାନଙ୍କୁ ନେଇ ଆଠ ଦଶ ବର୍ଷ ଆଗକୁ ଚାଲିଯାଉଛି! ଏ ଭିତରେ ଶାଶ୍ବତ ମାନୁର ସ୍ବାମୀ ବନି ଯାଇଛି। ମାନୁ ତା’ ସ୍ତ୍ରୀ। ସକାଳ ସାତଟାରେ ନାଇଟ୍ ଡ୍ୟୁଟି ସାରି ଅଳସଭାଙ୍ଗି ଫେରୁଛି ମାନୁ।
ଶାଶ୍ବତ ଚଢ଼ାଗଳାରେ କହୁଛି, “କ’ଣ ଡାକ୍ତର ମାନସ ମହାନ୍ତିର ବି ନାଇଟ୍ ଡ୍ୟୁଟି ଥିଲା ନା?”
ମାନୁ, ଶାଶ୍ବତ କଥାର ଜବାବ ନ ଦେଇ କହିଲା, “କାହିଁ କାଲି ଏକ୍ଜିକ୍ୟୁଟିଭ୍ ଇଞ୍ଜିନିୟରର ପୃଥୁଳକାୟା କାଳି ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଆଇସ୍କ୍ରିମ୍ ଖୁଆଇବାକୁ ନେଇ ନ ଥିଲ କି? ଆଜି ତା’ର ଷୋଡ଼ଶୀ ଝିଅକୁ କାର୍ ଡ୍ରାଇଭିଂ ଶିଖାଇବାକୁ ସମୟ ପାଇଲନି ବୋଧହୁଏ। ସେଥିପାଇଁ ଫଁ ଫଁ ହଉଛ।”
“ସଫା ସଫା କହିଦେଉଛି, କାଲିଠୁଁ ଚାକିରି ବନ୍ଦ। ଆଉ ମାନସ ମହାନ୍ତି ସହ ହେଁହେଁ ଫେଁଫେଁ ବନ୍ଦ! ଘରେ ସିଧା ବସ ଆସି। ମୁଁ ପୋଷିବି ତମକୁ।” ଶାଶ୍ବତର କର୍କଶ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ାକ ଭାସିଗଲା ସାରା ବେଡ୍ରୁମରେ।
“ମୁଁ ବି କହିଦେଉଛି କାଲିଠୁ ତୁମର ଅଫିସ ଯିବା ବନ୍ଦ। ଟୋକୀକୁ ଡ୍ରାଇଭିଂ ଶିଖାଇବା ବନ୍ଦ। ମୋଟୀକୁ ଆଇସ୍କ୍ରିମ୍ ଖୁଆଇବା ଆଉ ଶାଢ଼ି କିଣାଇବା ବନ୍ଦ! ଘରେ ବସ ଚୁପ୍ଚାପ୍। ମୁଁ ପୋଷିବି ତୁମକୁ।’’ ମାନୁ କହିଲା।
“ତମେ ପୋଷିବ ମତେ?”
“କାହିଁ ମୁଁ ଡାକ୍ତରାଣୀ। କିଛି ଅସୁବିଧା ହେବନି ତମର। ମଦ, ସିଗାରେଟ୍, ପାନ, ଆଉ ଚିକେନ୍ ଏବଂ ତନ୍ଦୁରୀ ରୋଟିର! ସବୁର ବନ୍ଦୋବସ୍ତ ହୋଇଯିବ!”
“ତୁ ପାଗଳୀ ହୋଇଗଲୁ କି? ତୋ ମୁଣ୍ଡ ଠିକ୍ ଅଛି ତ? ତୋ ବାପା ପୋଷିଥିଲା ମତେ? ଶାଳୀ କିଛି ନ କହିଲାରୁ ମୁହଁ ଉପରକୁ ଚାଲିଗଲାଣି!’ ଚିଲେଇଲା ଶାଶ୍ବତ ମିଶ୍ର।
“ମୁହଁସମ୍ଭାଳି କଥା କହ କହୁଛି। ମୋ ବାପା ନାଁ ଧରିବୁ ତ ତୋ ଚଉଦପୁରୁଷ ଓଗାଳିଦେବି। ଚିହ୍ନିନୁ ମୋତେ!” ମାନୁ ଆହୁରି ଜୋର୍ରେ ଚିଲେଇଲା!
“ତତେ ଠିକ୍ ଚିହ୍ନିଛି ବେ। ତୁ ଶାଳୀଟା ଚରିତ୍ରହୀନା। ଶହ ଶହ ପୁରୁଷଙ୍କ ସହ ତୋର ସମ୍ପର୍କ।” ଶାଶ୍ବତ ମିଶ୍ର କହିଲା।
“କ’ଣ କହିଲୁ ବେ ହାରାମି!” ଏହା କହି ମାନୁ ଷ୍ଟେଥୋସ୍କୋପ୍ରେ ଦେଲା ପାହାରେ ଶାଶ୍ବତ ମିଶ୍ରର ମୁଣ୍ଡକୁ। ରକ୍ତ ବହିଲା ଥପ୍ ଥପ୍!
ଆହୁରି ପଢ଼ନ୍ତୁ- Commonwealth Games 2026: ରେସ୍ ପୂର୍ବରୁ ପାରା ସାଇକ୍ଲିଷ୍ଟ ଲିସା ଲାଇନ୍ଚ୍ୟୁତ
(ଗ) ବର୍ତ୍ତମାନର କଥା: ଏବେ ପୁନଶ୍ଚ ମୁଁ ଫେରୁଛି ସାମନା ଚାଳିଆକୁ। ଦୋକାନର ଛୋଟ ଛୁଆଟା ଦୁଇଟା କୋନ୍ ଆଇସ୍କ୍ରିମ୍ ଆଣି ବଢ଼ାଇଦେଲା ସେମାନଙ୍କୁ। ମାନୁ ଗୋଟାଏ ଆଇସ୍କ୍ରିମ୍ ହାତକୁ ନେଲା। ଆରଟା ଫେରାଇ ନେଇଯିବାକୁ କହିଲା ଇସାରାରେ। ଛୁଆଟା ସେଠୁ ନ ଯାଇ ଆରଟା ବଢ଼ଉଥିଲା। ମାନୁ ଈଷତ୍ ରାଗି ବୋଧହୁଏ କହୁଛି ତାକୁ, ତୁ ଯା’ ଏଠୁ! ଆଉ ବିରକ୍ତ କରନା। ପରେ ମଗେଇବୁ! (ବିଚରା ଛୁଆଟା କିପରି ବୁଝିବ, ଯେଉଁଠି ଦୁଇଟା ହୃଦୟ ଗୋଟାଏ ହେଇ ଯାଇଛି, ଦୁଇଟା ମନ ଗୋଟାଏ ହୋଇଛି, ଦୁଇଟା ପ୍ରାଣ ଗୋଟିଏ ପ୍ରଶ୍ବାସରେ ବଞ୍ଚି ଚାଲିଛି, ସେଠି ଦୁଇଟା ନୁହଁ, ଗୋଟାଏ ଆଇସ୍କ୍ରିମ୍ ଦରକାର!) ମାନୁ ଆଇସ୍କ୍ରିମ୍ ଶାଶ୍ବତର ଓଠକୁ ବଢ଼େଇଦେଲା। ଶାଶ୍ବତ ଟୋପାଏ ଖାଇଲା। ତା’ ପରେ ସେ ମାନୁ ହାତରୁ ଆଇସ୍କ୍ରିମ୍ ନେଇ ମାନୁକୁ ଟୋପାଏ ଖୁଆଇଦେଲା। ମାନୁ ଦାନ୍ତ ଦେଖାଇ ଓଠରେ ଚାପି ନେଲା କିଛି ଆଇସ୍କ୍ରିମ। ପୁଣି ସେ ଶାଶ୍ବତ ହାତରୁ ନେଇ, ଶାଶ୍ବତକୁ ଖୁଆଇଦେଲା ଚେନାଏ ଆଇସ୍କ୍ରିମ। ଶାଶ୍ବତ ମୁଣ୍ଡକୁ ହଲେଇ ହଲେଇ ମନାକରୁଥିଲା। କହୁଥିଲା ବୋଧହୁଏ ତମେ ଖାଅ। (ମାନୁ! ଏକା କେମିତି ଖାଇପାରିବ ତାର ମନର ମଣିଷ, ହୃଦୟର ମହାପୁରୁଷକୁ ନ ଖୁଆଇ!) ତା’ ପରେ ଇଏ ତାକୁ, ସେ ୟାକୁ, ଖୁଆଇ ଚାଲିଛନ୍ତି ଆଇସ୍କ୍ରିମ!
ଏଇ ସମୟରେ ଗୋଟାଏ ଅଜବ ଭାବନା ମୋ ମୁଣ୍ଡରେ ଧସେଇ ପଶିଲା। (ଭାବନାଟା ପଶିବା ଆଗରୁ ମୁଁ ତାକୁ ଗୁଳି କରିଦେଲିନି କାହିଁକି! କାହିଁକି ତା’ ବେକରେ ଦଉଡ଼ି ଦେଲିନି! ମୋର ମନକୁ କ’ଣ ଏମିତି ଭାବନା ଆସିବା କଥା ଏପରି ଖୁସିଭରା ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ?) ଏକଦମ୍ ଅଶୁଭ ଭାବନାଟା। ମୁଁ ଭାବୁଛି ଏମିତି କୁରୁଳୁଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ, କୁହୁକୁହୁ ହଉଥିବା ସମୟରେ, ଖିଲିଖିଲି ହଉଥିବା ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, କେଉଁଠୁ ଗୋଟାଏ ଅଦୃଶ୍ୟ ବାଣ ଆସି ଏହାଙ୍କ ଶରୀରରେ ପଡ଼ନ୍ତାନି। ସେମାନେ ସେଇଠି ଛାଡ଼ି ଦିଅନ୍ତେ ପ୍ରାଣବାୟୁ ପାଣ୍ଡୁ ରାଜା ଭଳି। ନଚେତ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଚଡ଼କ ପଡ଼ନ୍ତା କି, ପରସ୍ପରର ବାହୁରେ ଜୀବନ ହାରନ୍ତେ। ଆହା ସ୍ବର୍ଗପ୍ରାପ୍ତି ହୁଅନ୍ତା। ଖୁସିରେ ଖୁସିରେ ଜୀବନ ଯାଆନ୍ତା! ନ ହେଲେ ଆଠ ଦଶ ବର୍ଷ ପରେ କି ଅବସ୍ଥା ହେବ କିଏ ଜାଣେ! ମୋ ଆଖି ଜକେଇ ଉଠିଲା। ତାଙ୍କ ଆଇସ୍କ୍ରିମ୍ ଖିଆ ଚାଲିଥିଲା।
(ଘ) ସବୁଦିନର କଥା: ମୁଁ ଲୁହ ପୋଛିଲି। ତାଙ୍କ ଆଇସ୍କ୍ରିମ୍ ଖିଆ ସରିଲା। ସେମାନେ ଦୋକାନୀକୁ ପଇସା ଦେଇ ଆସୁଥିଲେ ଧୀରେ ଧୀରେ। କାହିଁକି କେଜାଣି ମୁଁ ନିଜକୁ ହଠାତ୍ ସମ୍ଭାଳି ପାରିଲିନି। ତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲି। ବାସ୍ ଏତିକି କହିଲି, “ଏକ୍ସକ୍ୟୁଜ ମି। ଗୋଟାଏ କଥା କହିବି ଯଦି ଅନୁମତି ଦିଅ।”
ପ୍ରଥମେ ଦୁହେଁ ଅବାକ୍ ହେଇ ମୋତେ ଚାହିଁଲେ କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ। ତା’ ପରେ ଝିଅଜଣକ କହିଲା, ‘‘ଆରେ କୁହନ୍ତୁ! ଅନୁମତି କ’ଣ!”
“ଆଇସ୍କ୍ରିମ ଖାଇଲା ବେଳେ ତମଦୁହିଁଙ୍କ ପରସ୍ପର ପ୍ରତି ଭଲପାଇବା ଦେଖି,ଏତିକି ଅନୁରୋଧ କରିବି, ଏଇ ଭଲପାଇବା ସାରା ଜୀବନ ସାଇତି ରଖିବ। ଭବିଷ୍ୟତର ଜୀବନ ଓ ଘରସଂସାର ଏଇ ଭଲପାଇବା ସହ ଆଗେଇନବ। କେବେବି ଫାଟ ଆଣିବନି ଏଇ ଭଲପାଇବାରେ। ବାସ୍ ଏତିକି କହିବାର ଥିଲା।”
ମୋ କଥା ଶୁଣି ଝିଅ ଜଣକ ମୁରୁକିହସି କହିଲା, ‘‘ଭବିଷ୍ୟତ, ଘର ସଂସାର,ଏ ପୁଣି କ’ଣ! ଆମେ ଦୁହେଁ ଜଷ୍ଟ୍ ଫ୍ରେଣ୍ଡ୍ସ। ଏତେ ଆଗ କଥା ଭାବିନୁ। ଏଇ ସମୟକୁ ଏନ୍ଜୟ କରୁଛୁ ବାସ୍।’’
ଆହୁରି ପଢ଼ନ୍ତୁ- RI Bribe Case ୩୦ହଜାର ଟଙ୍କା ଲାଞ୍ଚ ନେଇ ଆର୍ଆଇ ଓ ସହଯୋଗୀ ଗିରଫ
ଝିଅଟିର କଥା ସରୁ ସରୁ ପୁଅଜଣକ କହିଥିଲା ହସି ହସି, ‘‘ସାର୍, ଭବିଷ୍ୟତ ଗୋଟାଏ ଅନ୍ଧାରୀ ଗୁମ୍ଫା, ଆଉ ଘରସଂସାର ଗୋଟାଏ ଜଟିଳ ଗଣିତ। ଦୁଇଟାଯାକ ନେଗେଟିଭ। ଆଉ ବର୍ତ୍ତମାନ ହେଲା ସଫା ସକାଳ ଭଳି ଏକଦମ୍ ସଫା ସଫା। ତେଣୁ ବର୍ତ୍ତମାନରେ ବଞ୍ଚିବା ହେଉଛି ବୁଦ୍ଧିମାନର କଥା। ଆଉ ଆମେ ଦୁହେଁ ବୁଦ୍ଧିମାନ। ଆଉ ବୁଦ୍ଧି ମସ୍ତିଷ୍କରୁ ଆସେ ନା କି ହୃଦୟରୁ।’’ ଏତକ କହି ପୁଅଟି ଆଗେଇ ଚାଲିଲା ଆଉ ଝିଅଟି ତାକୁ ଅନୁସରଣ କଲା।
ମୁଁ କିଛି ସମୟ ସେଠି ଅବାକ ହେଇ ଠିଆହେଇ ରହିଲି। ଆଉ ପରେ ନିଜକୁ ନିଜେ କହିଥିଲି, “ଆରେ ହେମନ୍ତ ଘୋଷାଲ ତୁ ବୋକା। ତୁ ହୃଦୟରୁ ଭଲପାଇଥିଲୁ ତେଣୁ ଆଜି ହନ୍ତସନ୍ତ। ସେମାନେ ହୃଦୟ ବଦଳରେ ମସ୍ତିଷ୍କକୁ ସେ କାମରେ ଲଗେଇଛନ୍ତି। ତେଣୁ ତୋ ଭଳି ଦୁଃଖୀ ହେବେ କାହିଁକି? ତୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ନିଧଡ଼କ ରହ!”
ମୋ: ୯୮୨୭୧୭୭୮୯୯
ଅଧିକ ଦେଖନ୍ତୁ-
