1 week ago
5
ARTICLE AD BOX
ମୁରବି
କୃଷ୍ଣ କୁମାର ମହାନ୍ତି
ଲୋକଟା ହଠାତ୍ ପଶିଆସିଥିଲା ଗାରିମାର ଜୀବନକୁ। ଯେମିତି ଜୁଆରିଆ ସାଗର ପଶିଆସେ ନଦୀବକ୍ଷକୁ।
ସୋସିଆଲ୍ ମିଡିଆ ମାଧ୍ୟମରେ ଲୋକଟା ପଶିଆସିଲାନି, ବରଂ ଗାରିମା ଜୀବନରେ ଏକ ପ୍ରମୁଖ ସ୍ଥାନ ଗ୍ରହଣ କରିନେଲା। ଲୋକଟା ହେଇଗଲା ତା’ର ମୁରବି। ଏକାନ୍ତ ଅବଲମ୍ବନ।
ବାପାକୁ ସଦ୍ୟ ହରାଇଥିବା ଗାରିମାକୁ ଲୋକଟାର ଶ୍ରଦ୍ଧା ବାନ୍ଧିଦେଲା। ତାକୁ ଲୋକଟା ଭଲଲାଗିଲା। ତା’ର କଥାବାର୍ତ୍ତା, ତା’ର ସ୍ନେହସରାଗ ଭିତରେ ସେ ବୁଡ଼ିଗଲା। ଲୋକଟା ଭିତରେ ସେ ଦେଖୁଥିଲା ତା’ ବାବାକୁ।
ସେ ଲୋକଟାକୁ ବାବା ବୋଲି ଡାକୁ, ଲୋକଟା ଅଳି କଲା ଭଳି କହିଲା ତ ଦୁଃଖବତୁରା ଗାରିମା ଖୁସି ହେଇଗଲା। ଲୋକଟା ଭିତରୁ ସେ ବାପା ବାପା ବାସ୍ନା ପାଉଥିଲା।
ଏଣିକି ଗାରିମାର ଜୀବନକୁ ସୁଖଦ କରିବାକୁ ଲାଗିପଡ଼ିଲା ଲୋକଟା।
ଆହୁରି ପଢ଼ନ୍ତୁ- Question paper leak: ପ୍ରଶ୍ନପତ୍ର ଲିକ୍ ଓ ପରୀକ୍ଷା ବାତିଲ ଯୋଗୁ ମନୋବଳ ଭାଙ୍ଗି ଯାଇଥିଲା: ନିଟ୍ ଟପ୍ପର୍
ପଚାରିଲା: ଗାମା (ତାକୁ ‘ଗାମା’ ନାଁରେ ଡାକିବାକୁ ଚାହିଲା ତ ଗାରିମା ହୁଁ କହିଲା।), ତୋ ଜୀବନରେ ତୁ କ’ଣ ହେବାକୁ ଚାହୁ?
ପଶ୍ଚିମ ଓଡ଼ିଶାର କେଉଁ ଏକ ସହରରୁ ଆସି ଭୁବନେଶ୍ୱରରେ ଏମ୍ ଟେକ୍ କରୁଥିବା ଗାରିମା ମନରେ ଥିଲା ଅନେକ ସ୍ବପ୍ନ ହିରୋଇନ୍ ହେବାର।
କହିଲା: ମୁଁ ଅଭିନୟ କରିବାକୁ ଚାହେଁ। କୋଉଠି ଅଭିନୟ ଶିଖିବି ଜାଣିପାରୁନି।
ଲୋକଟା ଭୁବନେଶ୍ୱରର ଜଣେ ନାମୀ ଅଭିନେତ୍ରୀର ଯୋଗାଯୋଗ ନମ୍ବର ଦେଇ କହିଲା, “ଏ ମାଡାମ୍ ସହିତ କଥା ହବୁ। ମୋ କଥା କହିବୁ। ସେ ତତେ ଠିକ୍ ଠିକଣାରେ ପହଞ୍ଚାଇବେ।”
ସ୍ବପ୍ନ ସତହେବାର ଏକ ବାଟ ମିଳିଗଲା ଭାବି ଗାରିମା ଅଧୀର ହେଲା।
ଗାରିମା ପାଖରେ ହିରୋଇନ୍ ହେବାର ସମସ୍ତ ରୂପଗୁଣ ଓ ଯୋଗ୍ୟତା ଥିଲା। ଲୋକଟା ଭାବିଲା ଗାରିମା ତା’ ସ୍ବପ୍ନକୁ ହାତପାଆନ୍ତାରେ ପାଇଯିବ।
ଆଜି ଗାରିମାର ପ୍ରଥମ ସିନେମାକୁ ନେଇ ସବୁଠି ଚର୍ଚ୍ଚା। ସବୁଠି ପ୍ରଶଂସା। ସବୁଠି ବାହାବା। ପ୍ରଥମ ସିନେମାରେ ସକସେସ୍ ପାଦ ଛୁଇଁଛି ଗାରିମାର। ପାଦ ଆଉ ମାଟିରେ ଲାଗୁନି ତା’ର।
କିନ୍ତୁ ମନରେ କେଉଁଠି ଗୋଟିଏ ଭୁଲ୍ କରିଥିବାର ପଶ୍ଚାତ୍ତାପ ଉଙ୍କିମାରୁଛି। କ’ଣ ସେଇ ଭୁଲ୍?
ପ୍ରଥମ ସିନେମାର ପ୍ରିମିୟର୍ ଶୋ’ ଯେଉଁ ହଲ୍ରେ ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥିଲା ସେଠି ସିନେମା ଜଗତର ବଡ଼ ବଡ଼ ଅଭିନେତା ଅଭିନେତ୍ରୀ, ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ, ପ୍ରଯୋଜକଙ୍କ ଗହଳି। ଫ୍ଲାସ୍ ଲାଇଟ୍, ତାଳି, ହସହସ ମୁହଁ ଭିତରେ ଗାରିମା ଦେଖିଲା ଦୂରରେ ଠିଆ ହେଇଛି ଲୋକଟା।
ଆହୁରି ପଢ଼ନ୍ତୁ- Iran launches missiles : ଜୋର୍ଡାନର ଆକାବା ସହରରେ ମିସାଇଲ ଆଲର୍ଟ
ନିଜ ହିରୋ ସହିତ ଗାରିମା ଫଟୋ ପୋଜ୍ ଦେଲାବେଳେ ଲୋକଟାକୁ ଆଡ଼େଇଗଲା ସେ। ତାକୁ ସେ ଇଣ୍ଟ୍ରୋଡ୍ୟୁସ୍ କରିବ ବୋଲି ଭାବିଥିଲା ଲୋକଟା। କିନ୍ତୁ ସେମିତି କିଛି ହେଲାନି। ସେ ତାକୁ ଚିହ୍ନେ- ଏମିତି ଭାବ ବି ଦେଖିଲା ନାହିଁ ଲୋକଟା ଗାରିମା ମୁହଁରେ।
କାନ୍ଦ କାନ୍ଦ ମୁହଁ କାଳେ ଧରା ପଡ଼ିଯିବ ସେଠି, ପ୍ରିମିୟର୍ର ଗହଳିରୁ ବାହାରିଆସିଲା ଲୋକଟା। ବାହାରେ ବର୍ଷା। ସେ ପକେଟ୍ରୁ ଏକ ପୁରୁଣା ଫଟୋ କାଢ଼ିଲା। ଫଟୋଟାରେ କୁନି ଗାରିମା ତା’ ବାପାଙ୍କ କୋଳରେ। ବାପାଙ୍କ ମୁହଁ ଆଉ ଲୋକଟାର ମୁହଁ ଏକ।
ହଁ, ସେ ଲୋକଟା ହିଁ ଗାରିମାର ବାପା।
ବର୍ଷେ ତଳେ ଡାକ୍ତର କହିଥିଲେ, “ତମର ବ୍ଲଡ୍ କ୍ୟାନ୍ସର୍। ଛଅ ମାସରୁ ଅଧିକ ସମୟ ନାହିଁ।” ମୃତ୍ୟୁକୁ ସେ ଡରିଲା ନାହିଁ। ଡରିଲା କେବଳ ଗୋଟିଏ କଥାକୁ-ତା’ ଅନ୍ତେ ଗାମାର କ’ଣ ହେବ? ବାପା ମରିଗଲା ବୋଲି ଝିଅଟାର ସ୍ୱପ୍ନେ ଯେମିତି ନ ମରେ। ତେଣୁ ସେ ନିଜ ମୃତ୍ୟୁର ଏକ ନାଟକ ଭିଆଇଲା। ଶୁଦ୍ଧିକ୍ରିୟା ହେଲା, ସମସ୍ତେ କାନ୍ଦିଲେ। ଆଉ ତା’ପରେ ‘ଏକ ଅଜଣା ଲୋକ’ ହୋଇ ଗାମାର ଜୀବନକୁ ଫେରିଲା। ମୁରବି ହୋଇ। କାରଣ ସେ ଜାଣିଥିଲା, ଦୁନିଆ ଜଣେ ମୃତ ବାପାର କଥା ଶୁଣେ ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ଜଣେ ଜୀବିତ ‘ମୁରବି’ର କଥା ଶୁଣେ।
ଫଟୋ ପଛରେ ଲେଖାଥିଲା: “ମୋ ଗାମା, ତୁ ଯେବେ ଆକାଶ ଛୁଇଁବୁ, ମୁଁ ସେଦିନ ସତରେ ମରିଯିବି। କାରଣ ବାପାର କାମ ସରିଯିବ। ମୋତେ କ୍ଷମା କରିଦେବୁ, ତୋତେ ମିଛ କହିଲି ବୋଲି।”
ଆହୁରି ପଢ଼ନ୍ତୁ- Bahuda Yatra Puri Live Update: ବାହୁଡ଼ାଯାତ୍ରା ୨୦୨୬; ରତ୍ନବେଦିକୁ ଫେରିବେ ସାଆନ୍ତ; ସରିଲା ଦକ୍ଷିଣ ମୋଡ଼
ଠିକ୍ ସେତିକିବେଳେ ହଲ୍ ଭିତରେ ମାଇକ୍ରେ ଗାରିମାର କଣ୍ଠ: “ଆଜି ମୋର ସଫଳତା ପାଇଁ ମୁଁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଧନ୍ୟବାଦ ଦେବି ଜଣଙ୍କୁ... ଯିଏ ମୋତେ ବାପାର ଅଭାବ ଅନୁଭବ ହେବାକୁ ଦେଇନଥିଲେ... ସେ ମୋର ମୁରବି। ସେ କେଉଁଠି ଅଛନ୍ତି ଜାଣିନି, କିନ୍ତୁ...”
କଥା ଅଧାରେ ରହିଗଲା। କାରଣ ଷ୍ଟେଜ୍ରୁ ତା’ ଆଖି ପଡ଼ିଲା ସିଧା ହଲ୍ ଦୁଆରମୁହଁରେ। ବର୍ଷାରେ ଭିଜି ଭିଜି ଚାଲିଯାଉଥିବା ଲୋକଟା ଉପରେ। ହାତରେ ଧରିଥିବା ଫଟୋଟା ଉପରେ।
“ବାବା...” ଚିତ୍କାର କରି ମାଇକ୍ ଫୋପାଡ଼ି ଦୌଡ଼ିଲା ଗାରିମା। ଲାଲ୍ କାର୍ପେଟ୍, କ୍ୟାମେରା, ତାଳି ସବୁ ପଛରେ ରହିଗଲା।
ହେଲେ ରାସ୍ତାରେ ଖାଲି ବର୍ଷା ଥିଲା। ଆଉ ଏକ ଓଦା ଫଟୋ ପଡ଼ିଥିଲା। ଲୋକଟା ନଥିଲା।
ସେଦିନ ଗାରିମା ଜାଣିଲା, କିଛି ମୁରବି କେବଳ ଆକାଶ ଛୁଆଁଇବା ପାଇଁ ଆସନ୍ତି। ଆଉ ତୁମେ ଆକାଶ ଛୁଇଁ ସାରିଲା ପରେ ଚୁପ୍ଚାପ୍ ତାରା ହୋଇ ଫେରିଯାଆନ୍ତି।
ଭୁଲ୍ ତା’ର ଏତିକି ଥିଲା- ସେ ସେଇ ତାରାକୁ ଚିହ୍ନିପାରିଲା ନାହିଁ, ଯେତେବେଳେ ସେ ତା’ ପାଖରେ ଥିଲା।
ମୋ: ୭୦୦୮୮୪୫୯୨୦
ଅଧିକ ଦେଖନ୍ତୁ-
